Historia Festiwalu
- edycja 2008
I Festiwal zrealizowany został w roku 2008 w dwóch etapach – w czerwcu oraz na przełomie września i października. Czerwcowa edycja Festiwalu obejmowała trzy koncerty w wyjątkowych wnętrzach na terenie Wrocławia i Dolnego Śląska (sala muzyczna Uniwersytetu Wrocławskiego – Oratorium Marianum, cerkiew Św. Trójcy w Lubinie oraz wpisany na listę światowego dziedzictwa kultury Kościół Pokoju w Świdnicy). W koncertach uczestniczył chór Sinaxis działający przy wrocławskiej cerkwi prawosławnej oraz światowej sławy solista z Sankt Petersburga – bas profundo Vladimir Miller. Koncerty były okazją do promowania płyty „Słowiańska dusza” nagranej w 2007 roku. „Słowiańska dusza” to koncert polskich i rosyjskich pieśni liturgicznych oraz tradycyjnych i ludowych. W programie zaprezentowanym we Wrocławiu i Świdnicy znalazły się chóralne pieśni cerkiewne, współczesna muzyka liturgiczna, najbardziej popularne rosyjskie pieśni ludowe oraz polskie utwory tradycyjne. W Lubinie przedstawiliśmy program złożony z pieśni cerkiewnych. Ten niezwykle interesujący repertuar zaprezentował wrocławski chór prawosławny Sinaxis pod dyrekcją Aleksandra Chudobina. Wraz z chórem wystąpił światowej sławy rosyjski śpiewak - Vladimir Miller. Artysta ten obdarzony jest niezwykle rzadkim, unikalnym, wyjątkowo niskim głosem, sięgającym głębin niedostępnych zachodnioeuropejskim basom. W pierwszej odsłonie Festiwalu zaprezentowaliśmy więc publiczności nie tylko niezwykły repertuar, ale także wyjątkowy głos solisty – jedynego na świecie bassa profundo śpiewającego solowe koncerty.
Edycja jesienna to wystawa polskich ikon współczesnych pt. „Sztuka ikony – między światłością Bożą a duchem ludzkim”. Zaprosiliśmy publiczność do muzeum, choć sala wystawowa nie jest naturalnym miejscem dla ikony, gdyż ikona nie jest po prostu dziełem sztuki – oprócz wielkiego bogactwa estetycznego posiada znacznie większe bogactwo duchowe. Tworzenie ikon nie jest rodzajem twórczości plastycznej czy działalności artystycznej. Zgodnie z ujęciem cerkiewnym praca nad ikoną jest modlitwą, a sama ikona jest czymś dużo więcej niż tylko świętym obrazem - stanowi odzwierciedlenie boskiego praobrazu. Miejsce przypisywane ikonom w życiu religijnym – w teologii i liturgii, jest jednym z wyróżników prawosławia. Jest bowiem ikona tworzona przez modlitwę i dla modlitwy. Na wystawie zaprezentowane zostały ikony powstałe w jedynej uczelni w Polsce kształcącej ikonografów – Policealnym Studium Ikonograficznym w Bielsku Podlaskim, a także stworzone przez absolwentów Studium oraz powstałe w Pracowni Ikonograficznej w Bielance. Choć wszystkie z prezentowanych ikon stworzone zostały według kanonów cerkiewnych, z zachowaniem zasad pisania ikon określonych przez Kościół prawosławny wiele wieków temu, nie oznacza to, że zaprezentowane prace to jedynie kopie czy naśladownictwo dawnych wzorów, ani że pozbawione są pewnych indywidualnych rysów. Ekspozycję uzupełniły fotografie, reprodukcje oraz publikacje przedstawiające inne szkoły ikonopisania. Wystawa 40 polskich ikon prezentowana była przez dwa tygodnie w Arsenale – oddziale Muzeum Miejskiego we Wrocławiu.
